आईचे विश्व

बघ बघ बाळा
वाजे खूळ-खुळा

असा नको हसू
गोड-गोड दिसू

लागेल नजर
माझीच सत्वर

टिळा काळा काळा
गालाला लावला

मिरची जाळली
नजर पळाली

-आईचाच भ्रम
भ्रमासाठी श्रम

नसले ते काही
करतच राही

जग कल्पनेचे
उभे करायाचे

असली ती आई
विश्व सुख घेई

-मनोज बोबडे

टिप्पण्या

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

गावसूक्त: गावाशी जुळलेल्यांचा श्वासच जणू!

नव्या वळणाची समस्या प्रधान कादंबरी ‘एन्काऊंटर’ आवृत्ती-३

कृपा!