शनिवार, २८ सप्टेंबर, २०१३

आईचे विश्व

बघ बघ बाळा
वाजे खूळ-खुळा

असा नको हसू
गोड-गोड दिसू

लागेल नजर
माझीच सत्वर

टिळा काळा काळा
गालाला लावला

मिरची जाळली
नजर पळाली

-आईचाच भ्रम
भ्रमासाठी श्रम

नसले ते काही
करतच राही

जग कल्पनेचे
उभे करायाचे

असली ती आई
विश्व सुख घेई

-मनोज बोबडे
येथे कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:
लेबल:
याची सदस्यत्व घ्या: पोस्ट (Atom)

व्हीलचेयर पुरोगामी जीवनशैलीचा टाहो फोडणारी कविता

       मनातील भावनांना शब्दबद्ध करून वाट मोकळी करून देणे हा खरे तर कल्पनाविलासात रमणाऱ्या आणि सुचलं ते मांडणाऱ्या कवींचा गुण. हल्ली कवितांचा...

  • कृपा!
    रामेश्वर कालच नागपूरवरून गावाला परतला. दोन वर्षापासून करत आलेल्या कामाला कायमचा सलाम ठोकून तो घरी आला होता. चार-सहा दिवसापूर्वी घरच्यांनी...
  • हे असं आहे तर...
    सूर्य डोक्यावर चढल्याने देहछाया अस्तित्वहीन झाली होती. कोणत्याच सरळ रेषी वस्तू प्राण्यांना सावलीची सोबत उरली नव्हती. सावलीविना एकाकी असण्याच...
  • श्लोक
      किती काळ तो साहणे द्वेष त्यांचा किती शब्द प्रमाण मानू तयांचा इथे भ्रष्ट मानव्यता ज्यांनि केली कसा मान राखू अशा देवतांचा       ...