रविवार, १४ सप्टेंबर, २०२५

गझल



अक्षर माझे शब्द राहतील 

                                                          

अन्य कुणीही न पीर माझे 

गालिब, एलिया, बशीर माझे 


सनातन्यांची नको झुंड ती 

तुका नामदेव कबीर माझे 


वसंत सखये कुठून आणू 

इथे सोबती शिशिर माझे 


गरीब काया गरीब मेंदू 

हृदय चांगले अमीर माझे 


जरी गुलाबी सर्व भावना 

जीवन सगळे अबीर माझे 


केलीस तुही सोय आपली 

डोळ्यात हक्काचे नीर माझे 


अक्षर माझे शब्द राहतील 

जरी वागणे फकीर माझे


-मनोज बोबडे


 

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

श्लोक

  किती काळ तो साहणे द्वेष त्यांचा किती शब्द प्रमाण मानू तयांचा इथे भ्रष्ट मानव्यता ज्यांनि केली कसा मान राखू अशा देवतांचा              कुण...